وزير كشور در گفتگويي كه در اخبار ديشب مشاهده مي كردم ، در مورد بهبود وضعيت امنيت كشور سخن مي گفت و اينكه همه پارامترها نشان از بهبودو ارتقاء سطح امنيت ملي كشور دارد( نقل به مضمون *).

سوالي كه مطرح است وبايد از پورمحمدي و ديگر متوليان امنيت كشور پرسيد اين است كه در اين مجموعه اي كه شما بعنوان امنيت كشور ميشناسید آيا امنيت شهروندان هم معنايي دارد يا اينكه در فضايي ديگري از آن بحث ميكنيد . طبيعي است كه جوابي كه خواهند داد اين است كه همه تلاشي كه حوزه هاي مختلف امنيت ، انتظامي و قضايي صورت مي گيرد براي اين است كه امنيت شهروندان حاصل شود و آنها احساس امنيت كنند . طرحهايي مانند طرح امنيت اخلاقي و مبارزه با اراذل اوباش و تحكيم مرزها و مقابله با حركتهاي تروريستي وغيره وغيره همه براي تقويت امنيت و رفاه شهروندان است .اما بواقع آيا امنيت در همين چند مسئله خلاصه مي شود و آيا همين ها نيز در راستاي امنيت واقعي شهروندان تعريف شده اند .بياييد ببينيم آيا در اين دوساله دولت احمدي نژاد چقدر اين سطح امنيتي ارتقاء پيدا كرده است . اگر سراغ مصداقها برويم كه نقض اين حرف وزير مربوطه بيش از پيش به اثبات مي رسد .

سوال اين است كه آيا مورد كساني مثل زهرا بني يعقوب هم جزو موارد ارتقاءامنيت ملي بحساب مي آيد با نه ؟ يعني برخورد با يك پزشك جوان زن مملكت و ابتدا دستگيريش توسط يك مشت ضابطين بي ضابطه ، بجرم اينكه در حال گذران اوقات شخصيش بوده ونقض و جرمي مرتكب نشده بوده،و بعد مرگ مشوكش در يكي از همانجاهايي كه بايد حافظ امنيت افراد باشد آنهم به فاصله يك روز ، آيا در پارامترهاي امنيت شما جايي دارد يا نه ؟ و اصولن شما به اين پايه از حقوق شهروند ي و امنيت حوزه شخصي مردمانتان اعتقاد داريد يا نه ؟ تازه نمونه زهرا بني يعقوب يك نمونه از هزاران است كه شايد آنها به مرگشان منتهي نشده باشد ولي كمترين نصيبشان ، هتك حرمت و توهين و برخوردهاي نارواي فيزيكي است . و اگر مورد بني يعقوب تا اين حد مورد توجه حتي برخي مسئولين و سياسيون قرار گرفت به اين خاطر بود كه از جهات مختلف خانوده اش مورد تاييد نظام هستتند و به اصطلاح خودي محسوب مي شوند و گرنه اين دختركان و پسركاني كه به جرم جواني و بروز احساسات جوانيشان در انتخاب روابط وپوشش ، مدام در اين سالها ودر اين دو ساله دولت مهروز، بيشتر از گذشته مورد تعرض واقع شده اند كه ديگر جزو آدميزاد هم بحساب نمي آيند چه برسر به شهروند .

حقوق دانشحويان و زناني كه مدام مورد تعرض و برخوردهاي قضايي فراتر از قانون حكومت قرار مي گيرند چطور ؟ شكنجه و زندانهاي خارج ز عرف و قانون آنها چطور ؟ گرفتن حقوق اجتماعي شهروندي افراد مانند حق تحصيل و كار و تفريح چطور؟ آيا حذف اينها هم از نشانه هاي ارتقاء سطح امنيت ملي شماست ؟ البته نبايد چندان به كسي چون پورمحمدي خرده گرفت . وقتي يك آدم اطلاعاتي كه از ابتداي حضورش در سلسله درجات قدرت ، در سازمان امنيتي خدمت كرده و نگاهش به انسانها يك نگاه مزاحم و مقصر است تا نگاه انساني ، نمي شود انتظار داشت تعريفش از امنيت شهروندان چيزي بيشتر از خفه كردن بيشتر صداي مخالف باشد . درنگاه يك مامور امنيتي كه حالا وزارت كشور را نيز عهده دار است امنيتي شدن هرچه بيشتر فضاي كشور نشانه رشد امنيت آن است همانطور كه در اين دوساله با روي كار آمدن ريس جديد نيروي نتظامي كه از قضا و به طور كاملا اتفاقي باجناق ريس جمهور جديد هم بود ، امنيت و حفظ آن در سطح شهرها تبديل شد به حضور هرچه بيشتر پليسهاي مسلح در خيابانها و نظامي كردن معابر و محل رفت و آمد مردم . هرچند اين آقاي سردار در اظهارت اخيرش به اشتباه بودن اين روش اذعان داشت .

نمي دانم معني امنيت چيست و اگر امنيت كاربردي دارد اين كاربرد براي چه كساني است . اگر نظر سنجي در اين كشور معنايي داشت و اعتمادي به آن وجود داشت شايد مي شد از يك گروه و يا سازمان معتمد و متخصص خواست تا برآورد عمومي را از احساس امنيت در كشور سنجش كنند تا معلوم شود آيا مردم هم احساس امنيت رواني، قضايي ، معيشتي ، سياسي و ... مي كنند يا نه ؟ البته اگر اين نظرسنجي را به عهده صدا و سيما يا چند ارگان گوش به فرمان ديگر بگذارند اختمالا منحني اين رشد امنيت از يالاي صفحه بيرون مي زند و همتراز سويس و نروژ خواهيم ايستاد .

بدا بحال مردمي كه مسئولين امنيتشان چنين كساني هستند .

پي نوشت *: متن اين خبر را در اينترنت پيدا نكردم كه لينك بدهم. اگر بعدا يافتم يا دوستاني اين را ديدند وبرايم گذاشتند، حتما آنرا بعدا خواهم گذاشت كه كساني هم كه خبر را مشاهده نكردند متنش راببينند.

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ