يك توضيح : اين پست را ديروز نوشته بودم و قصد فرستادنش را داشتم كه متاسفانه بدليل قطعي و مشكلات خطوط اينترنتي كه اين روزها بيشترهم شده امكان پذير نشد و ما هم از خيرش گذشتيم تا امروز. اشاره به شب قبل براي همين است .

مشخصات فيلم 300 و سابقه داستانش را اينجا مي توانيد ببينيد (+).نقد فيلم بماند زماني كه فيلم را ديدم چرا كه مطمئنا به لحاظ بصري فيلم خارق العاده اي خواهد بود و بمانند همتاي ديگر اين سبك يعني sin city كه از كميك استريپ براي تصويرگري كمك گرفته بود و از جهات تصويري و نور پردازي و ديگر المانهاي بصري يك كار ممتاز اخواهد شد .و احتمالا اين مزيت فيلم بر اثر گذاري منفي اش بر اذهان مردمي كه فيلم را خواهند ديد و داراي شناخت از ايران و تاريخش نيستند تاثير بيشتري خواهد گذاشت . بنابراين چون از مزاياي هنري برخوردار است قضيه براي ما جدي تر خواهد شد اما در مورد خود فيلم و حساسيتي كه براي ما ايجاد كرده :

ظاهرا و از ان چيزهايي كه من از ديگران شنيدم دو وجه فيلم توهين مستقيم به ايرانيها است .يكي داستان فيلم و روايتي كه از نبرد ترموبيل دارد يعني محور داستان و ديگري نمايش چهره اي كه از ايرانيان بنمايش مي گذارد .

در مورد اول اين يك امر تاريخي است و جاي بحثش هم در كتب تاريخ است به طور طبيعي در سينماي غرب بخاطر آزادي نسبي و مناسبي كه و جود دارد صحبت از هر چيزي مجاز است البته در سيستم هاليوودي يعني سيستم سينماي تجاري آمريكا كه در دستان چند كمپاني بزرگ فيلمسازي است فقط در چارچوب خاصي مي شود فيلم ساخت . نظام كارتلي حاكم بر هاليوود هم بشدت تجاري است هم بشدت سياسي . من حالا نمي خواهم وارد اين صحبتها بشوم چون در رويه اين وبلاگ هم اين نيست اما خواستم يادآوري كنم كه حتي نظام سياسي آمريكا بسيار تحت تاثير هاليوود است و بالعكس . خوب اين حرفها چه ربطي به فيلم 300 دارد ؟ اتفاقا خيلي هم دارد . يعني بخاطر دشمني و نزاعي كعه الان بين ايران و امريكا هست و در اين دو ساله شدت هم پيدا كرده نظام هماهنگ تبليغاتي آمريكا و غرب سعي در خراب كردن چهره ايرانيها و مسلمانها دارد . حالا چه خوشتان بيايد و چه نيايد اين و سط خشك و تر باهم مي سوزد يعني اينكه براي سياست گزارهاي هاليوود و كاخ سفيد فرق نمي كند شما ايراني مسلماني يا ايراني ايراني !! البته آقاي بوش كوچك در صحبتهايش گاهي مثل اين احمدي نژاد خودمان از مردم ايران و تاريخشان تعريف مي كند ولي اگر احمدي نژاد چيزي از تاريخ غرب مي فهمد بوش و ديگر سياست مداران آمريكايي هم از تاريخ باستاني ايران چيزي سرشان مي شود . اينجا صحبت سر يك برنامه دراز مدت يراي تخريب ايران و شايد آمادگي افكار عومي غرب براي حمله به ايران است .فيلم 300 حدود يكسال و نيم پيش كليد خورد يعني زماني كه كاخ سفيد هم برنامه هاي جدي براي مقابله با ايران را شروع كرد .شايد الان وضعيت كمي تغيير كرده باشد ولي اين فيلم با حمايت مستقيم صهيونيستها كه سهامدار اصلي كمپاني وارنر هستند و چهره هاي ضد ايراني ديگر ساخته شده . حتي نام اين كارگردان هم "زاك " به نظر يهودي مي آيد كه اگر دوستان اطلاع بهتري دارند بدهند . در اين فيلم به عمد پا را فراتر از يك داستان تاريخي گذاشته اند و چهره اي كريه و ضد انساني ، غير متمدن و متاسفانه حيواني از ايرانيها به نمايش گذاشته اند ( البته اين را از روي نظر ديگران عرض مي كنم و چون خودم فيلم رانديده ام قضاوتي ندارم ).

حالا نمايش فيلم از دو روز قبل در بسياري از جاهاي دنيا شروع شده .و بسياري از ايزانيهاي مقيم خارج و بخصوص دانشجويان مقيم كشورها هم نسبت به نمايش اين فيلم واكنش نشنان داده اند متاسفانه وزارت خارجه مثل خيلي وقتهاي ديگر موضعي نگرفته در حاليكه هر كشوري نسبت به توهين به تاريخ و مردمش در يك اثر هنري !! واكنش نشان مي دهد و حتي از كشورهاي دوستش مي خواهد كه نمايش فيلم را در كشورشان متوقف كنند اما اين فيلم در كشوري مثل مالزي هم كه رابطه خوبي با دولت ايران دارد به نمايش در آمد و اين باعث تاسف است .

بهرحال ما ايرانيها با آن تمدن باشكوه كه آثار بيروني و مكتوبش هم بوفور هست نمي توانيم تحمل يك چنين تحريفي و توهيني در مورد تاريخمان را داشته باشيم راستش اين فقط به ايرانيها هم برنمي گردد هركسي در هرجاي دنيا كه به تاريخ و گذشتگان اهميت مي دهد از اين حركتها متاسف مي شود فرقي هم نمي كند اگر كسي در مورد يونانيها هم با ان تمدن بزرگ فكري و هنري چنين كاري مي ساخت زشت و ناروا بود . بنابراين بايد اين قضيه را فراتر از يك امر ملي ببينيم .البته همان طور كه گفتم پشت اين داستان يك مسئله سياسي قرار دارد ولي باز فرقي نمي كند .

متاسفانه وقتي بسياري از مردم ما به تحريك حاكمان در اين سالها به خودشان حق مي دهند به كشورهاي ديگر توهين كنند و مرگ نثارشان كنند بايد منتظر چنين عكس العملهايي با ظاهر هنري هم بود مشكل ما در جاي ديگر است متاسفانه اين حركتها فقط دشمني و كينه در بين ملتها افزايش مي دهد و بجاي مدارا و دوستي ، جهان را به ورطه جنگ و نابودي مي كشد . و باز متاسفانه هنر سينما هم كه مي تواند نقش موثري در دوستي و صلح بين مردم جهان داشته باشد گاهي به دشمني ها دامن مي زند .

. مي توان در حركتي دست جمعي به مقابله با اين حركت غير هنري و غير اخلاقي رفت .دوستان وبلاگستان روش بمباران گوگلي را پيبشنهاد داده اند.كه براي آن مي توانيد   اگر وبلاگ يا سايت داريد به اين آدرس  http://300themovie.info  به اين شكل لينك بدهيد :300 the movie

                                عکس از خبرگزاری مهر

   نو جوان كه بودم به دليل همان گرايش اكثر نوجوانان هم شكل خودم ، موسيقي را بيشتر با موسقي پاپ يا همان تراته مي شناختم و بيشتر آنچه گوش مي دادم هم ، همانها بود . اين وسط ترانه هاي خانم حميرا برايم از جذابيت زبادي برخوردار بود . بغير از صداي ايشان ، آهنگ و نواي ساز همراه اين صدا هم بوجدم مي آورد . بعدها دانستم بوجود آورنده آنها چه كسي بود : پرويز ياحقي .

بعدن هم كه خودم به ساز وبولون علاقه مند شدم و مختصري هم آموختنش را دنبال كردم . نواي ساز استاد بهمراه چند بزرگ ديگر از جمله نوارهاي تك نوازي بود كه گوش مي دادم .

استاد ياحقي بدون ترديد از بزرگان موسيقي ايران و جزو دو سه نفر ويولو نيست سنتي نواز برجسته ايران است .هنر او را بسياري از بزرگان موسيقي ستوده اند زندگي نامه هنري او سرشار از كارهاي ماندگار و زيباست .

دو روز پيش او هم به جمع افلاكيان پيوست.

روحش شاد و نواي زيباي سازش ماندگار

اول اينكه اين نوشته مال هفته پيشه كه سريال زير تيغ رو تماشا كردم  ولي به دلايل زياد منجمله كار و تحصيل كه فرصت كافي براي رسيدن به وبلاگ نمي داد به امروز افتاد. چه مي شه كرد . گرفتاريم ديگه !!!

واما سريال "زير  تيغ "كار محمد رضا هنرمند  را از اول دنبال كردم به اميد اينكه كار خوبي خواهد بود . وجود دو بازيگر بزرگ سينماي ايران كه سالها هم از تلويزيون دور بودند هم دليل بيشتري بود و هست براي تماشاي اين سريال . پرويز پرستويي كه به گمان بسياري از سينما دوستان و همينطور اهل نقد ، بهترين بازيگر مرد امروز ايران است و فكر كنم محبوبترين هم باشد و فاطمه معتمد آريا كه او هم بي ترديد از بهترينهاست و به گمان من اگر مجموع كارهايش را ملاك بگيريم سرآمد بازيگران فعال زن سينماست . اخيرن هم جايزه بهترين يا ماندگارترين نقش سينماي ایران بعد از انقلاب را براي بازي در" ننه گيلانه " از سوي منتقدين بدست آورد كه البته معتقدم در اين ميان حق يكي از اسطوره هاي بازيگري زن سينما بشدت پايمال شد . و آنهم خانم سوسن تسليمي بود كه بخاطر نقشهاي ماندگارش بويژه در " شايد وقتي ديگر " و " باشو غريبه كوچك " بهرام بيضايي بيش از هر بازيگر زن ديگري شايسته اين عنوان بود . بگذريم . هدفم بحث روي سريال زیر تيغ بود

 البته هنوز اين سريال مراحل مياني نمايش خودش را مي گذراند و نقد جدي به آن بايد در آخر كار صورت گيرد اما چيزي كه باعث شد الان درباره اش چيزي بنويسم .حساسيت دو قسمت قبلي اين سريال بود كه مي توانست محكي جدي براي كارگردان و همينطور بازيگرانش باشد .
قصه سريال خودش ، داراي جذابيت است و بخصوص از مرحله كشته شدن اتفاقي " تقي " با بازي خوب آتيلا پساني توسط دوست صميمي اش " رضا " با بازي پرستويي به مهمترين چالش سريال وارد مي شود و مخفي كاري و عذاب وجدان  رضا داستان را وارد مرحله جذابش مي كند . خوب يك همچين سوژه اي در سريالهاي اجتماعي - خانودگي تازه گي دارد و از همانجا با خودم گفتم اگر نويسنده در ادامه بتواند خوب داستان را روايت كند ودر دام  ساده پسندي نيفتد سريال موفقي خواهد شد .
بازي  پرستويي تا حد خوبي اين لحظات فرسايشي و جنگ دروني رضا را به نمايش مي گذارد كه البته ضعف فني كار و شكل بيروني نماها و بي حسي دوربين و فضاسازي ساده رنگ و نور ، اين بازي را به رخ نمي كشد و از قدرت آن بشدت مي كاهد .
از دو قسمت قبل كه رضا در يك نتيجه گيري وجداني ، تصميم به معرفي خود مي گيرد . حساسيت و گره افكني سریال به اوج خود مي رسد . بعد آن قسمت بسيار مايل بودم بينم در قسمت مواجه خانواده تقي و رضا با بر ملا شدن هویت قاتل واقعي چه عكس العملي خواهند داشت . ( يعني همين قسمت قبلي - متاسفانه عدد قسمت را نمي دانم ) يعني كارگردان چه تمهيدي و چه ميزانسني براي آن پيش بيني كرده و بازيگران اصلي چطور با اين قضيه مواجه مي شوند . چه پرستويي با ديگران و چه دو خانواده با او . اينجا مي تواند هنر بازيگران را نمايش دهد چرا كه بيشترين قابليت را براي بازي واقعي و سنجش بازيشان دارد  همينطور توان كارگردان در در اوردن اين صحنه مهم سريال.
اتمام هفته را هم منتظر اين راز گشايي و اين رويارويي بودم. اما  متاسفانه نشد آنطوري كه انتظارش را داشتم .
اگر شما هم واقعه را مرور كنيد و ببينيد كه رو شدن اين موضوع كه رضا قاتل واقعي ست - هرچند اتفاقي و غير عمد - با آن چهره مثبتي كه از خودش در اطرافيان داشته و مواجه شدن خانواده رضا از زن و دخترش و خانواده دوست قديميش از داماد و زن و دختر او هركدام دچار چه عكس العملي خواهند شد و چه طور با اين واقعيت هولناك مواجه خواهند شد - واقعيتي كه از خود مرگ تقي پذيرشش سختتر است - مي توانيد قضاوت كنيد كه آيا كارگردان و بازيگران در آوردن اين صحنه بسيار حياتي و حساس موفق بوده يا نه .
البته در اين فرصت مجال وا كاوي جدي ندارم ولي معتقدم اين صحنه اگر در مي آمد يكي از به ياد ماندني ترين صحنه هاي دراماتيك تلويزيون مي شد كه نشد .   البته بايد اعتراف كنم كه كار بسيار دشواري ست و حرفش راحت است منتها چنين فرصتي را با چنين داستاني ، كمتر به دست مي آيد و هدر نداندنش خيلي هنر مي خواهد . اين صحنه چه در ميزانسن و چه در لوكيشن ، چندان مناسب برگزيده نشد و بازيها هم بدليل همين ضعف در مديوم تصويري انتخاب شده ، به چشم نيامد هرچند پرستويي براي اين صحنه بسيار تلاش كرد . البته ميزانسن معمتمد آريا را در اين صحنه بيشتر پسنديدم . او با يك فاصله از جمع خانواده و در يك نماي فردي در حاليكه صورتش را با چادر مي پوشاند ، بيشتر حس فروپاش و غافلگيري را نمایش مي هد ولي داماد يا دختر و ديگران نمي توانند با عظمت اين رازگشايي و سنگيني اين خبر به درستي مواجه شوند . و فروپاشي  در آنها چندان جدي نيست و در ادامه ماجرا هم داستان اين خبررا ، براحتي هضم مي كنند حتا دختر رضا كه انگار با يك اتفاق ساده مواجه شده و الهام حميدي در اين نقش بسيار كم فروغ ظاهر مي شود .

بيش از اين سرتان را درد نياورم . سريال همچنان ادامه دارد البته اگر ميبينيد - ولي گمان نمي كنم اين سريال با و جود پتانسيل خوب داستان و كادر سازنده چيز ماندگاري از آب در آيد . با اجازه

ولي در همين ايام سرد زمستاني ، حال و هواي موسيقي كشور در حال گرم شدن است . و همين جشنواره موسيقي فجر تنها بهانه ايست كه باعث شده ناچار به ترك محمل گرم خانواده بشوم و با كلي مصيبت خودم را به سالنهاي اجرا برسانم . نمي دانم چه اصراري دارند كه همه جشنواره هاي هنري را در همين ايام زمستاني برگزار كنند كه معمولن هم به خاطر همزماني ، علاقه مندان بخشهاي مختلف نمي توانند ازبيشتر آنها استفاده كنند . البته بهانه ايام دهه فجر است كه خوب جالب هم هست كه چقدر اين انقلاب با موسيقي قرابت و نزديكي دارد !! ولش كن بابا حوصله بحث سياسي ندارم .

بهرحال موسيقي خوب و ارزشمند  هم در اين سالها  در حال گذراندن ايام زمستاني خودش است . چه موسيقي سنتي ما چه موسيقي مقامي و بومي و چه موسيقي كلاسيك و آكادميك همه در وضعيت بدي بسر مي برند و تنها روزهايي كه كمي امكان خودنمايي پيدا مي كنند همين ايام كوتاه جشنواره است كه هر كدام يك جلوه اي مي فروشند. بهار موسيقي ما هم در همين زمستان است ولي افسوس كه بهار زودگذري ست . چه مي شود كرد بايد دلمان به همين چند صباح خوش باشد تا شايد روزي بهار واقعي آنها فرا برسد

ناصر عبدالهي درگذشت ، خيلي زودتر از آنكه زمانش باشد ، در عنفوان جواني و در زماني كه هنوز آينده پر باري انتظارش را مي كشيد
 صدايش را بسيار دوست داشتم ودارم و بسياري از ترانه هايش را هم همينطور . او از پيشگامان پاپ جديد بعد از انقلاب بود كه مقبوليت خوبي هم يافت  با صدايي متفاوت و غير تقليدي و تواني بالا در اجرا و تكنيك مناسب صدايش.    تن به ابتذال رايج نسپرد و انتخابهاي خوبي براي كارهايش داشت .
هنوز آلبوم عشق است را كه با دكلمه هاي پرويز پرستويي و اشعار حسين پناهي و مريم حيدر زاده و آهنگ سازي زنده ياد بابك بيات كار كرده جزو بهتريهاي پاپ  مي دانم و از كارهاي محبوب من است  و بسيار گوشش داده ام . غني ست و تاثير گذار با اشعاري پر محتوا و اجرايي قوي. متاسفانه در اين سالها در هياهوي خوانندگان در پيتي و پاپ بي ارزش داخلي يا لوس آنجلسي كمتر صداي او شنيده شد و كمتر كار كرد . ديگراني هم هستند كه در اين هياهو براي هيچ گم شده اند .  چه مي شود كرد روزگار است و امروز روز گار ، روزگار خوبي نيست . بماند
البته حالا كه او در ميان ما نيست مطمئنن عزيز تر خواهد شد و اين خاصيت مرگ است . چرا ؟ نمي دانم.
هنرمند با مرگش تمام نميشود و تا هنرش ديده مي شود و شنيده ، زنده است و جاويدان .
يادش گرامي و به خانواده اش تسليت مي گويم

اين یكي از ترانه هاي ماندگارش كه به نوعي زبان حال نسل ماست .

سراپا اگر زرد و پژمرده ايم                ولي دل به پاييز نسپرده ايم
چو گلدان خالي لب پنجره                 پر از خاطرات ترك خرده ايم
اگر داغ دل بود ما ديده ايم                اگر خون دل بود ما خرده ايم
اگر دل دليل است آورده ايم                اگر داغ شرط است ما برده ايم
 اگر دشنه دشمنان گردنيم                  اگر خنجر دوستان برده ايم
گواهي بخواهيد اينك گواه                   همين زخمهايي كه نشمرده ايم
دلي سر بلند و سري سر به زير            از اين دست عمري به  سر برده ايم

اين برنامه عبور شيشه اي هم  سوژه اي جالبي براي نوشتن شده بخصوص كه هرازگاهي ميهمانان جالبي دعوت مي كند كه يا به خاطر فعاليتشان يا نوع گفتگويي مجري با آنها و مسائلي كه مي گويند بحث برانگیز می شوند . امشب هم از همان شبها بود و اين آقاي سيروس خان گرجستاني كه يك جورايي با ما هم محلي هم بحساب مي آيد و از  نزديك هم به ايشان ارادت داريم و كار بازيگريش بخصوص در تئاتر هم حرف ندارد   سوژه داد دست ما . آنهايي كه برنامه را ديدند شايد بدانند كه چه مي خواهم بگويم و كجاي اين مصاحبه تلويزيوني جالب بود .  خود ويژگيهاي رفتاري سيروس گرجستاني باعث مي شود گفتگو با او دلچسب از كار درآيد البته چيز خارق العاده اي نمي گويد و لي عكس العملهايش و راحتي مثال زدنيش گاهي غير قابل پيش بيني مي شود كه جذابيتش هم  در همين  است .
اين گفتگو هم به خاطر اين ويژگي سيروس خان جالب و ديدني بود اما ... اما آخر ش چيز ديگريست . اين سيروس خان گرجستاني از همان اول با آن لباس پوشيدن جذابش نشان مي داد كه آماده هر نوع سنت شكني جلوي دوربين هست آنهم در صدا و سيما و برنامه زنده . ولي سنت شكني آخر مصاحبه اش خداوكيلي تماشا داشت .

 سيروس خان كه قرار بود يكي از خاطرات پشت صحنه اش را در تئاتر نقل كند و براي مجري و بيننده ها بيان كند كه چه طور به قول خودش از يك كاراكتر مرده  و كوتاه در يك كار صحنه اي يك نقش زنده ساخته است ، وقتي به روش پيدا كردن حركات مورد نظر كاراكترش رسيد يكهو مايكل جكسن را مثال آورد و ....بعله اينكه چه طور پسرش به او پيشنهاد داده كه بابا بيا اين فيلن رو ببين و سيروس خان بعد ديدن مايكل خان جكسن به قول خودش " ديدم بابا عجب اوعجوبه ايه و چه كارا مي كنه .." كه مجري دستپاچه كات داد كه آقا تيتراژ پاياني ست و ايشالله بقيه اش يادت باشه تا دفعه بعد برامون تعريف كني .و از سيروس خان اصرار كه بابا ملت نشستن تا بقيه شو بگم  تازه به جاي باحالش رسيده  و  .....

فكر كنم حال آقاي مجري بعد اين قضيه و صحبتهاي ايشان با سيروس خان در پشت صحنه ديدن داشته باشه  چرا كه كم مونده بود اين مهمان ناشي كار دست مجري بنده خدا بده يكي نيست به اين سيروس خان بگه : بابا تو مگه خط و مط قرمز و اينچيزا حاليت نيست . حالا مياي تو صدا و سيماي جمهوري اسلامي از مايكل جكسن تعريف مي كني ؟ البته چيز جالب اين ماجرا همزماني اين برنامه با پيام تاريخي !! آقاي ريس جمهور به مردم آمريكا ست . به نظرم اين قضيه و اون يكي يه جورايي بهم مربوطن و بو دار به نظر مياد . هيچ بعيد نيست در راستاي همراهي با مردم آمريكا صدا و سيما از مايكل جكسن هم بعنوان نماد هنر مردمي اون كشور تقدير بعمل بياره .
بهر حال ما منتظريم سيروس خان دفعه بعد ادامه قضيه مايكل خان و تعريف كنه ... ما سيروس ميخايم يالا ...  

بحث موسيقي پاپ بحث كهنه اي است . هرچند نقد هاي مناسبي پيرامونش شكل نگرفته و كمتر در ميان اهالي مطبوعات يا ديگر رسانه ها سخن جدي و علمي از آ ن مي توان يافت . من هم در اينجا چندان تمايلي به اين كار ندارم چون هم تخصص كافي مي خواهد و هم تحقيق جدي كه من در اوليش دانش متوسطي دارم و حوصله دومي را هم ندارم .اينكه چرا حوزه نقد موسيقي پاپ انقدر بي برگ وباراست خودش بحثي جدا ست . بلكه موسيقي جدي هم تا حدودي به ان مبتلا است و لي در پاپ اين اوضاع اسفناك است به همين علت هم وضع موسيقي پاپ امروز اينگونه اشفته است.چرا كه كارها در معرض داوري اهلش قرار نمي گيرد و مردمان  بويژه جوانان و نوجوانان هم كه اصليترين مخاطبين اين نوع موسيقي هستند معياري جز سليقه هاي شخصيشان براي انتخاب موسيقي ندارند

حالا چه شده كه من ياد اين قضيه افتادم به خاطر ديدن برنامه اي از تلويزيون است كه تا حالا با دعوت از چند خواننده اين قضيه را تا حدي به بحث گذاشته
برنامه عبور شيشه اي را مدتي است كه مي بينم راستش خوشم هم آمده چرا كه انتخابهاي خوبي هم براي گفتگو داشته .مجريش هم قابل است . كاري ندارم . در سه برنامه اي كه از موسيقي از اين سري ديدم آقايان افتخاري ، افشار و ديشب اصفهاني  دعوت شدند و گفتگوهاي جالبي اتفاق افتاد .هرچند خيلي سنت شكن و جسورانه نبودند  ( اينگونه برنامه ها در سبك و سياق غربي اش بسيار جذاب و جسورانه تهيه مي شود ) اما باز هم با محدوديتهاي اعصاب خورد كن صدا و سيما كار رو به جلويي به حساب مي آيد

.
علي رضا افتخاري در برنامه اش بسيار به دلم نشست . بي پيرايه حرف زد و بي تعارف گفتگو كرد . همان اول كلامش هم موضعش را خيلي زيبا در برابر خطاب استاد از سوي مجري به خودش با صميميت و صداقت بيان كرد كه همين كه حق بزرگاني چون استاد شجريان و كسايي را به خوبي ادا كرد جاي قدر داني است . و چون از نزديك هم با ايشان برخورد داشته ام مي دانم كه اهل ظاهر سازي و ادا و اصولهاي بسياري از اهل هنر به خصوص جلوي دوربين نيست و انچه در دل دارد مي گويد . حتا زماني كه با حالتي كودكانه از شمارگان زياد  كارهايش و گزيده كار نكردن خود دفاع مي كرد  افتخاري از آن خوانندگان نادري است كه اگر بيشتر قدر خود و صدايش را مي دانست امروز در كنار استاد شجريان از پيش قراولان موسيقي سنتي بحساب مي آمد . بگذريم

در مورد افشار هم حرفي ندارم چرا كه هميشه از تقليد در هنر بويژه موسيقي متنفر بودم . چند سال پيش هم كه بازار اين صداهاي دست دوم حسابي به لطف صدا و سيماي نازنين داغ شده بود مقاله مفصلي در رد اين رويكرد غير هنري نوشتم . و اصلن اين تحفه را همين آقايان صدا وسيمايي  با معرفي امثال افشار ، اعتمادي ، زمان ،كبيري و ...در دامان موسيقي پاپ گذاشتند و چه قدر هم به انتخابهاي شوراي موسيقيشان باليدند ( با همه احترامي كه به اعضايش قائلم ) تا به گمان خودشان  بتوانند ما به ازاي تازه ايي  براي موسيقي پاپي كه علي رغم ميل جمهوري اسلامي در ميان مردمان مورد توجه بود بسازند . غافل از اينكه با اينكار هم مهر تاييد بر همان چيزي مي زدند كه آنرا بيش از بيست سال تحريم كرده بودند و خوانندگانش را آواره غربت. و از سويي با اين كارشان سخيفترين و كم ارج ترين نوع هنر را كه همان تقليد است رواج مي دهند و طبع تقليد پسند مردمان ايران زمين نيز آن را پذيرفت و به ياد نسخه هاي اصليش در لوس آنجلس از آنها استقبال كرد .

 
در برنامه ديشب هم كه محمد اصفهاني حضور داشت نكات جالبي شنيدم . من خودم از طرفداران صداي گرم و پر طنين اصفهانيم و هم به لحاظ سواد و هم نوع انتخابهايش او را از بهترينها مي دانم .البته اگر آن ترانه دلقكش را فاكتور بگيرم ( جالب بود كه خودش هم به طور ضمني اشاره كرد) چرا كه عملن درك  اين خواننده ي  با فرهنگ را در ارتباط با شناخت يكي از اسطوره هاي بي بديل سينما و بلكه عالم هنر به چالش كشيد و با طرز بياني سخيف كه از كلام ترانه مي آمد موجب آزار بسياري از اهالي هنر شد .

 البته در صحبتهاي ايشان با مجري نكات قابل نقد  چندي و جود دارد كه از حوصله يك و بلاگ خارج است منجمله بحث انتخاب اشعار كهن براي موسيقي پاپ و يا نگاه رابطه اي در پخش از رسانه  بعضي ديگر. يك سخني هم در تعريف موسيقي پاپ گفته شد كه آنرا موسيقي معترض و مردمي تعريف كردند كه البته جاي حرف بسيار دارد كه بهتر بود از زبان يك صاحب فن اينطور بي دقت خارج نمي شد چرا كه موسيقي پاپ گستره وسيعي را شامل مي شود كه گوشه هايي از آن نقش معترضانه و انتقادي دارد كه مقاله مفصلي مي طلبد . ما در موسيقي سنتي و نوع اشعارش نيز اين نوع اعتراض را گاهن مي بينيم چه در زبان قدما و در لفافه هاي ادبيش و چه در اشعار نوينش  . بدون ترديد همه ما ترانه ماندگار مرغ سحر را كه در رساي آزادي و نفي استبداد سروده شده و  سمبل مبارزات مردم ايران بشمار مي رود  بارها و از زبان چند تن از بزرگان موسيقي سنتي شنيده ايم .

بهرحال موسيقي پاپ راه خودش را مي رود و امروز در داخل دوران ظهور استعدادهاي خوبي است كه شايد در غربال زمان بتواند پايه هاي تازه ه اي از موسيقي مردم پسند را بنا كند.

هر چند دل خوشي از برنامه هاي تلويزيونداران امروز ايران يا همان صدا و سيما ندارم و رويه مديريت قبلي آن را با همه گسترشي كه در بخشهاي كمي آن ايجاد كرد  منفي مي دانم و مديريت فعلي را هم يك مديريت فرهنگي و رسانه اي در معناي درستش نمي دانم  ( هرچند سابقه فرهنگ خرابكني زيادي دارد) و در مطلب قبيليم نيز انتقادي به گردهمايي چهر ه هاي ماندگار داشتم اما با همه اين حرفها  كارهاي خوب را هم نمي شود ناديده گرفت و نگفت

شايد از اين به بعد برخي از مواردي كه به نظرم رسيد در وبلاگ اوردم هرچند كه حوصله نوشتن جدي در اين باره را ندارم چون كه در سالهاي قبل كم هم ننوشته ام
راستش انگيزه اصلي اين مطلب ذوقي بود كه ديشب از ديدن قسمت اول سريال كتابفروشي هدهد بهم دست داد. من مرضيه برومند و كارهايش را دوست دارم چرا كه از كودكي تا همين حالا كه كودكي ريشدار شده ام شخصيت نقشهاي تلويزيوني يا سينمايي كه در كارهايش بوده را دوست داشته ام از بروبچ معروف مدرسه موشها گرفته تا زي زي گولو و نقشهاي جذاب سريالهاي بزرگ سالش به خصوص آنهايي كه محمود بصيري در آنها نقش آفريني كرده .
اين است كه اين حضور تازه اش را به فال نيك مي گيرم  و مي توانم بعد مدتهاي  طولاني فرار از سريالهاي دستوري و آبكي با خيالي آسوده به جعبه جادو نگاه كنم . برومند با همان بازيگران آشنايش برگشته و مطمئنم كه ساعات خوشي را براي مخاطينش ايجاد خواهد كرد
بقيه مطالب هم درمورد تلويزيون در پست بعدي مي گم.....

هميشه يا بيشتر اوقات با چشمان هنر بهتر ميشه به جهان نگاه كرد  يا لا اقل توصيفش كرد . گاهي وقتها هست كه يك بيت يا يك عكس يا يك تابلو يا يك كاريكاتور گويا تر از هزار سخنه

اين اعجاب هنره . البته براي يه چنين خاصيتي احتياج به جمع شدن ويژگيهاي زيادي در خالق هنر يعني شخص هنر مند هست . اون اعجازي كه گفتم از هر هنر مندي بر نمياد. اين كه در ابيات حافظ يك دنيا سخنه يا در

نقاشي پيكاسو كلي تفسير  و يا در يك جمله موسيقايي بتهوون يك دريا احساس  بخاطر همون جوهري است كه در هنرمند واقعي بروز مي كنه.

خيلي وقتها مي شه كه براي توصيف يك آرزو يا يك پديده به دامان هنر پناه مي بريم چرا كه هم زيبا تر يبيان مي كنه هم موثر تر

من هم امروز مي خوام آزادي رو از زبان يك هنرمند به نمايش بزارم .

آزادي هميشه از خواستني ترين خواسته هاي بشر بوده . چرا كه در دامان آزادي بشر باليدن ميگيره و استعدادهاش فرصت شكوفايي  پيدا مي كنه .انسان آزاد آفريده شد  اما كمتر آزاد زيست

الان نمي خوام در باب آزادي قلمفرسايي كنم . كم نگفتند وكم نشنيديم . اما بعضي و قتها بايد لذت آزادي رو در تصويري كه يك هنرمند نشان ميده ديد .چرا كه قوي تر لز هر بياني است .البته چون به زبان هنر ارائه مي شه

هر چه بيشتر به اين زبان آگاه باشي بيشتر  لذت مي بري. bruno bozzetti   يك سينماگر و طراح انيميشن هست كه گاهي وقتها با آثارش به زيبايي هر چه تمامتر در باره اطرافش سخن مي گه و جامعه رو نقد مي كنه بخصوص با نگاه طنز

نافذش بعضا شاهكار مي كنه . كار هايي در زمينه فلش داره كه فوق العاده است

من لينك  يكي از ساخته هاي فلشش رو كه به توصيف ساده  آزادي پرداخته   براتون گذاشتم كه اميدوارم بتونيد استفاده كنيد. اینجا _{( فایل تنها برای مشاهده و به مرور دانلود می شود پس حوصله کنید)}

در اين اثر ساده به زيبايي انسان امروز كه در بند واسير رسانه ، زمان ، رخوت و نااميدي شده به زباني بسيار ساده و با كاراكتر هايي ساده بيان شده . پيامش به عقيده من  در عين اين سادگي كاملا گيرا و موثره تا نظر شما چي باشه