مهر سال گذشته بود كه اولين پست وبلاگ "بگو ، بگم" را ارسال كردم . از ابتدا قرار نداشتم با خودم كه اين وبلاگ نوشته هاي جدي من را در خودش داشته باشد بلكه بيشتر يك دفترچه يادداشتي باشد از روزمره گيها و دلمشغوليهاي هرروزه . سبك و سياق اول كار هم بر همين منوال شكل گرفت ولي به مرور كمي حال و هواي نوشته هاي جدي من هم واردش شد بخصوص كه نوشته هاي سياسي هم بيشتر شد بر خلاف اول كار كه مي خواستم لااقل اينجا هم كه شده انديشيدن به سياست روز ، دست از سرم بر دارد ولي انگار نشد . بخشي از اين نشدن هم بخاطر علاقه مندي مخاطبين و دوستاني بود كه مرور به مخاطبين وبلاگ اضافه شدند .

از يك ماه گذشته قصد كرده بودم براي اين يكماهه چيزي ننويسم و ننوشتم . در اين مدت ازطرف دوستان چه به طريق ميل يا كامنتها مورد لطف واقع شدم و بعضي دوستان هم نگران غيبت ما هم شدند كه نكند اتفاقي افتاده يا مرده باشم ( زبانم لال ) يا برايم دردسري بوجود آمده باشد وگوشه زندان اوين باشم . از همه اين دوستان ممنونم كه ياد ما بودند . ولي نياز بود كه يكماهي با خودم بيشتر خلوت كنم و بر روي بعضي نوشته ها و كارهاي ديگرم تمركز كنم .

در اين مدت اتفاقات ريز و درشت زيادي از سر كشورمان گذشت كه در مورد بعضي هم مطالبي دراينجا و آنجا نوشتم . حالا هم فرصت مرور گذشته نيست واگر خدا خواست از همين وقايع فعلي جلو خواهم رفت . يك چيزهم تا يادم هست خدمت دوستاني كه خواننده وبلاگ هستند عرض كنم كه بهترين لطف شما به من نقد وبلاگ است . در پيغامهايي هم كه در اين مدت يكماهه كه نبودم به دستم رسيد هرچند بيشتر احوالپرسي و" كجا هستي؟" بيشتر در آن بود ولي تعدادي هم چون يك سالگي ما يادشان بود ضمن محبت و تبريك چندكلامي هم نقد كردند ولي اين خيلي كم بود . ..